جستجو

نگاه ژان لوک گدار به فیلم چهارصد ضربه ی فرانسوا تروفو

trofo

فرانسوا تروفو با چهارصد ضربه هم به سینمای مدرن و هم به کلاس های درس کودکی ما پا می گذارد. بچه های تحقیر شده ی برنانوس. بچه های قدرت یافته ی ویتراک کودکان وحشتناک ملویل – کوکتو. بچه های ویگو ، بچه های روسلینی ، در یک کلام بچه های تروفو – اصطلاحی که با نمایش فیلم سر زبان ها خواهد افتاد. به زودی مردم خواهند گفت بچه های تروفو همچنان که می گویند نیزه داران بنگال ، آدم های حال گیر ، روسای مافیا ، رانندگان بی کله ، یا باز در یک کلمه ، آدم های عشق سینما . در چهارصد ضربه ، کارگردان بچه های تخس (نوجوان ها) باز سینمایش را نه آنجا با مردانی چون رئیس هاکس بلکه همین جا با بچه ها خواهد داشت.

اگر نوعی گزاف در گفتن آنجا به معنی آدم های بالای سی سال نهفته است ، همین جا را نیز باید متضمن غروری بابت زیر شانزده سال ها تلقی کرد : چهارصد ضربه غرورآمیزترین ، سرکش ترین ، سرسخت ترین ، به عبارت دیگر ، آزادترین فیلم در جهان خواهد بود. به لحاظ اخلاقی بگوییم . به لحاظ زیبا شناختی نیز . تصاویر دیا لیسکوپ هنری دکا مثل تصویر های فرشتگان تباه شده مبهوت مان خواهد کرد. سناریو مثل سناریوی شور جوانی با طراوت و خوش هوا خواهد بود . دیالوگ و حرکات گزنده اند ، مثل مال نلسون بچه صورت. تدوین همان قدر ظریف است که تدوین الهه . پیش افتادگی سم شکافته اش را ، همچنان که در تیر انداز چپ دست ، نشان خواهد داد. این عنوان ها از دکمه های ماشین تحریر برقی ام اتفاقی بیرون نیامده است. این ها از فهرست ده فیلم برتر سال ۱۹۵۸ به انتخاب فرانسوا تروفو می آید. خانواده ای افسون کننده و زیبا که چهارصد ضربه به زیبایی در آن جا می گیرد. برای جمع بندی چه باید گفت ؟ این را : چهارصد ضربه فیلمی خواهد بود با امضای صداقت ، سرعت ، هنر ، تازگی ، سینما ، اصالت ، گستاخی ، وخامت ، تراژدی ، احیا ، شاه اوبو ، فانتزی ، بی رحمی ، عطوفت ، عمومیت ، ظرافت.

گزیده مقالات کایه دو سینما – جیم هیلی یر – ترجمه ی کاظم فیروزمند و ماهیار آذر

توضیحات : در رمان های برنانوس در چندین جا بچه های تحقیر شده وجود دارد. مثلاً خود کشی یاغی گرانه ی دختر مدرسه در تاریخچه ی جدید موشه (که برسون فیلمی به نام موشه از آن ساخت ) ، اما یکی از آنها بچه های تحقیر شده نام دارد. بچه های قدرت یافته ی ویتراک اشاره است به نمایشنامه سورئالیستی روژه ویتراک ، ویکتور با بچه های قدرتمند که قهرمان نه ساله اش با هفت فوت قد و برخوردار از هوش بزرگسالان ، و دوست دختر شش ساله اش ، تنها آدم های عاقل در دنیای بزرگسالان بی خرداند. ژان پیر ملویل ، بچه های وحشتناک کوکتو را در ۱۹۴۹ به صورت فیلم در آورد. بچه ها البته در هر دو فیلم اصلی ژان ویگو ، بچه مدرسه های یاغی در نمره ی اخلاق صفر ، و خدمتکار کشتی در آتالانت ، جای مهمی دارند. بچه های روسلینی احتمالاً به ویژه اشلره دارد به آلمان سال صفر.

دیدگاه خود را بیان کنید



تصوير من

سینا نوری ... یه دیوونه ی سینما ... اول فیلمنامه نویس و ایده پرداز دوم فیلمساز ... از تموم هدف هایی که توی زندگیش داره سینما تنها هدفیه توو زندگیش که بهش ایمان داره و زندگیش رو وقفش کرده ...

حق نشر © انتشار نوشته هاي اين وبگاه در سايت ها و نشريات تنها با ذکر نام و درج لينک مجاز است.

طراحي شده توسط سینانوری - میزبانی وِب توسط گــُزگـا