جستجو

نگاهی به ساختار نیمفومانیا ساخته ی لارنس فون تریه

images

لارنس فون تریه فیلمساز نابغه ی دانمارکی باز هم با استفاده از نبوغ سرشارش ، پنج ساعت مخاطبش را در برابر جذابیتِ هنرش به زانو در می آورد و بار دیگر ما را به این نتیجه می رساند که هیچ هنری مانندِ هنر هفتم کامل نیست که بتوان با استفاده از آن جهانِ هستی و تمامِ متعلقاتش را با گیرایی و جذابیت به تصویر کشید .

نیمفومانیا  فیلمِ بسیار خوبی است . بله ! پسرِ ناخلف سینما باز هم نشان می دهد که برای سینما ساخته شده است .

فیلم داستانِ زنی است به نام جوی که معتاد به سکس است و در طول فیلم داستانِ زندگیِ عجیب و نا متعرفش را برای مردی به نامِ سلیگمن که بیشتر عمر خود را صرف کتاب خواندن کرده است تعریف می کند . جوی به خاطرِ نوع زندگی و اعمالش خودش را گناهکار می داند . او در طول زندگیش با مردانِ زیادی همبستر شده و حتی فرزندش مارسل را نیز فدایِ همین اعتیادش می کند . دیالوگ هایی که بین جوی و سلیگمن رد و بدل می شوند بسیار در پیشبرد روند داستان تاثیر گذارند و بسیار گیرا نوشته شده اند .

فون تریه باز هم در فیلمش نیم نگاهی  به مذهب می کند  و در دلِ محتوای داستانش به انتقاد از مسایل دینی می پردازد و بازهم این سوال که آیا خدا وجود دارد یا خیر ؟ قاب عکس حضرت مریم و عیسی مسیح و حرف هایی از انجیل در صحنه های مختلف فیلم به چشم می خورد .

نیمفومانیا سرشار است از صحنه های اروتیک به طوری که شاید بتوان در اولین نگاه آن را در دسته ی فیلم های پورن قرار داد اما نبوغ سرشار فون تریه باعث می شود که این صحنه ها که تعدادشان بسیار زیاد است کاملاً کارکردِ فعال داشته باشند و به طرز عجیبی در خدمتِ روایت باشند . حتی صحنه های دلخراش فتیش سکسی که در فیلم وجود دارد و باعث عذاب تماشاگر می شوند نیز کاملاً در خدمتِ روایت هستند و در فیلمِ پنج ساعته ی فون تریه هیچگاه احساس نمی کنیم که صحنه ی زایدی در فیلم وجود دارد یا اینکه فون تریه برای جذاب تر کردن و رنگ و لعاب دادن به فیلمش تن به صحنه های اروتیکی اینچنینی داده است . از آن احساسِ لذتی که از  تماشای صحنه های پورن به بیننده دست می دهد در نیمفومانیا خبری نیست .

فیلمبرداری بسیار عالی و گیراست . مثل همیشه حرکات سیالِ دوربین که حتی وقتی روی دست هم هست چشم بیننده را آزار نمی دهد و نماهای بسیار زیبا و دیدنی با کارکردِ فراوانِ روایتی و ساختاری از دیگر جنبه های نبوغ فون تریه است .

نکته ی قابل توجه دیگری که در فیلم دیده می شود استفاده ی کم اما پر کارکردِ فون تریه از موسیقی کلاسیک و پیون آن با روایت فیلم است .

استفاده ی مناسب و به جای فون تریه از نماد و تصاویر سمبلیک نیز بسیار به پیشرفت داستان کمک می کند .

نیمفومانیا را می بایست از جنبه های مختلف مورد بررسی قرار داد و در مورد آن حرف زیاد است .  که آن را موکول به متن های آینده می کنیم و در آنها صحنه به صحنه فیلم را مورد تجزیه و تحلیل زیبایی شناختی قرار خواهیم داد . در اینجا فقط به این نکته بسنده می کنیم که نیمفومانیا متعلق به سینمای متفکر و متفاوت است و چندین بار ارزش دیدن و بررسی کردن را دارد .

 

۲ ديدگاه

  1. کومم می‌گه:

    گه خوردی نوشتی نگاهی به ساختار …. اخه این چی بود که پسوند ساختار بش میچسبونی؟ توضیح واضحات درباره فیلمی با این همه لایه…. شرم

دیدگاه خود را بیان کنید



تصوير من

سینا نوری ... یه دیوونه ی سینما ... اول فیلمنامه نویس و ایده پرداز دوم فیلمساز ... از تموم هدف هایی که توی زندگیش داره سینما تنها هدفیه توو زندگیش که بهش ایمان داره و زندگیش رو وقفش کرده ...

حق نشر © انتشار نوشته هاي اين وبگاه در سايت ها و نشريات تنها با ذکر نام و درج لينک مجاز است.

طراحي شده توسط سینانوری - میزبانی وِب توسط گــُزگـا