جستجو

نمای ذهنی در سینما

سالن

گاهی دوربین با موضع گرفتن و حرکتهای خود از ما دعوت می کند که از دریچه چشم یک کاراکتر به  وقایع نگاه کنیم . کارگردانهایی هستند که به ندرت از نمای ذهنی استفاده می کنند ( هاوارد هاکز ، جان فورد ، کنجی میزوگوچی ، ژاک تاتی ) ، ولی دیگران ( آلفرد هیچکاک ، آلن رنه ) همیشه آن را به کار می گیرند .

از نظر تاریخی ، فیلمسازان تجربه با دوربین اول شخص یا دوربین به مثابه کاراکتر را از همان اوایل اختراع سینما شروع کردند . عینک مطالعه ی مادربزرگ ( ۱۹۰۱ ) دارای نماهای نقطه دید ذهنی است . از سوراخ کلید ، دوربین های دو چشم و دریچه های دیگر اغلب برای توجیه نقطه دید بصری استفاده می شد . در سال ۱۹۱۹ ابل گانس در فیلم من متهم می کنم از نماهای ذهنی زیادی استفاده کرد . دهه ی ۱۹۲۰ شاهد توجه فیلمسازان به ذهنیت است ، که در فیلمهایی چون قلب وفادار ( ۱۹۲۳ ) و زیبای نیورنه ( ۱۹۲۳ ) هر دو اثر ژان اپستاین ، واریته ( ۱۹۲۵ ) از ای . آ . دوپون ، آخرین خنده ( ۱۹۲۷ ) از مورنائو ، با صحنه ی مستانه ی معروفش ، و ناپلئون ( ۱۹۲۷ ) از ابل گانس دیده می شد .

بعضی ها معتقدند که در دهه ی ۱۹۴۰ نمای ذهنی – به خصوص حرکت دوربین ذهنی – در فیلم خانمی در دریاچه ( ۱۹۴۶ ) از رابرت مانتگومری کاملاً به افراط کشیده شد . تقریباً در سراسر فیلم ، دوربین دیدگاه قهرمان ، فیلیپ مارلو ، را بازنمایی می کند . ما او را تنها وقتی می بینیم که در آینه نگاه می کند . آگهیها با عناوین دلهره آور ! غیر متعارف ! از آن یاد می کردند . شمایید که به آپارتمان یک زن بلوند دعوت می شوید ! شمایید که ضربه ی مشت مظنون به قتل را روی فک خود احساس می کنید ! .

تاریخ به کارگیری این تکنیک نظریه پردازان سینما را تشویق به کندوکاو درباره این کرده است که آیا نمای ذهنی همذات پنداری بیننده را برمی انگیزد . آیا ما فکر می کنیم فیلیپ مارلو هستیم ؟ نظریه پردازان در دوره صامت تصور می کردند که ما تمایل به همذات پنداری با کاراکتری داریم که موضع او موضع دوربین است . ولی تئوریهای اخیر فیلم ؛ از چنین حرکتی پرهیز می کنند . فرانسوا تروفو می گوید که ما با کاراکتر نه وقتی که همراه او نگاه می کنیم ، بلکه وقتی که او به ما نگاه می کند ، همذات پنداری می کنیم . دوربین ذهنی نفی سینمای ذهنی است . وقتی جای یک کاراکتر را می گیرد ، بیننده نمی تواند با او همذات پنداری کند . سینما وقتی ذهنی می شود که نگاه بازیگر با نگاه تماشاگر تلاقی کند .

دیدگاه خود را بیان کنید



تصوير من

سینا نوری ... یه دیوونه ی سینما ... اول فیلمنامه نویس و ایده پرداز دوم فیلمساز ... از تموم هدف هایی که توی زندگیش داره سینما تنها هدفیه توو زندگیش که بهش ایمان داره و زندگیش رو وقفش کرده ...

حق نشر © انتشار نوشته هاي اين وبگاه در سايت ها و نشريات تنها با ذکر نام و درج لينک مجاز است.

طراحي شده توسط سینانوری - میزبانی وِب توسط گــُزگـا