جستجو

سینمای کلاسیک – بخش اول

8

اکثر مخاطبان سینما ، واژه ی کلاسیک را در قدیمی بودن یک فیلم خلاصه می کنند. فیلم هایی که مشخصاً به دوران طلایی هالیوود باز می گردند و داستانگو هستند. این تعریف اگر چه اشتباه نیست ، اما کل معنی سینمای کلاسیک را هم در بر نمی گیرد. زیرا همین امروز هم می توان یک فیلم کلاسیک ساخت با رعایت کلیه ی قوانین این سینما. اما قواعد سینمای کلاسیک کدام ها است؟ چگونه می توان یک فیلم کلاسیک را از فیلم دیگر تشخیص داد ؟ آیا هر فیلم داستان گو لزوماً فیلم کلاسیک است؟

روایت و شخصیت

با نگاهی به فیلمنامه های فیلم های کلاسیک می توان به راحتی دریافت که نوع روایت در این نوع سینما کاملاً خطی است و از فرمول ابتدا – میان و پایان تبعیت می کند. روایت در سینمای کلاسیک ، کاملاً منسجم و پشت سر هم است و وقایعی که در فیلم اتفاق می افتد ، همگی در زمان حال به وقوع می پیوندد. نوع روایت به شیواه ایست که مخاطب فیلم ، کاملاً قدم به قدم با فیلم همراه می شود و حوادث یا وقایعی که یک به یک و پشت سر هم داخل ماجرا می شوند ، هدایت مخاطب را بر عهده می گیرند تا از نقطه صفر به نقطه صد برسد. مخاطب در سینمای کلاسیک ، هیچگاه قدمی عقب تر یا جلوتر از فیلم حرکت نمی کند. قهرمان فیلم می داند که به دنبال چیست و باید تنها گره ها و موانع مقابلش را باز و از آنها عبور کند. قهرمان هیچگاه سردرگم نمی شود و تعلیق میانه ای با این سینما ندارد و به همین دلیل است که برخی از تحلیلگران ، فیلم های فیلمسازی مانند هیچکاک را کلاسیک نمی دانند. قهرمان فیلم به شکل کاملاً قهرمانانه قابلیت مقابله با هر مشکلی را دارد و پیگیرانه به هدف خود در پایان فیلم می رسد. پایان فیلم های کلاسیک همیشه خوش است و قهرمان به هدف نهایی اش می رسد. وقتی فیلم کلاسیک به پایان می رسد ، چیزی باقی نمانده که به مخاطب نگفته باشد ، گره ای باز نشده باشد و یا سوالی برای او بی پاسخ گذاشته شده باشد.

برچسب ها :

دیدگاه خود را بیان کنید



تصوير من

سینا نوری ... یه دیوونه ی سینما ... اول فیلمنامه نویس و ایده پرداز دوم فیلمساز ... از تموم هدف هایی که توی زندگیش داره سینما تنها هدفیه توو زندگیش که بهش ایمان داره و زندگیش رو وقفش کرده ...

حق نشر © انتشار نوشته هاي اين وبگاه در سايت ها و نشريات تنها با ذکر نام و درج لينک مجاز است.

طراحي شده توسط سینانوری - میزبانی وِب توسط گــُزگـا