جستجو

سینمای اروپا یا آمریکا ؟ – بخش اول

woody

وودی آلن در گفتگویی اعلام کرد که به نظرش مهمترین آثار سینمای آمریکا قابل قیاس با فیلم های بونوئل ، دسیکا ، برگمان و فلینی نیست ، و موضوع آثار سینماگرانی چون ولز و فورد در سطح نازل تری نسبت به همتایان اروپایی شان قرار دارد و کارهای بزرگ سینمای آمریکا به حد کمال نرسیده اند و سینما در آمریکا عرصه ای برای رویارویی های هنرمندانه نیست و تنها برای وقت گذراندن است. وودی آلن اعتراف کرد که در کودکی و نوجوانی فیلم های آمریکایی را دوست داشتم ، هرچه بزرگ تر شدم به تماشای آثار اروپایی تمایل بیشتری پیدا کردم. وقتی به تمااشای یک فیلم اروپایی نشسته اید می دانید که با اثری مورد بحث روبرو خواهید شد.

این گفته ها بیانگر و بازتاب جدال میان هواداران سینمای آمریکا و ستایشگران سینمای اروپا ست. جدالی که هنوز به پایان نرسیده است. در برابر نویسندگانی که آثار وودی آلن را نسخه برداری و تقلید ناشیانه از سینمای اروپا می دانند ، ناقدانی هم اعلام می کنند که سینمای وودی آلن تازه با ستامبر و زن دیگر آغاز شده است ، بدون شک ، آثار جدی وودی آلن از سینمای اروپا تاثیر بسیار گرفته است ، اما به هیچ رو از تاثیر سنت سینمای کلاسیک آمریکا رها نیست ، سنتی که تمامی یا لحظاتی از بسیاری از فیلم های وودی آلن همچون دوباره او قطعه رو بزن سام ، رز ارغوانی قاهره و هانا و خواهرانش در حکم ستایش آشکار آن است.

بی شک میان سینمای کلاسیک آمریکا و سینمای مدرن اروپا تمایزهای زیادی وجود دارد . اما پیش از آنکه بخواهیم داوری ارزشی کنیم ، باید جایگاه درست آنها را در تکامل بیان سینمایی بیابیم. این هم کار یک یا چند مقاله و حتی چند کتاب نیست . اما باید از جایی آغاز کرد و به یاری دیگران امید بست.

مقاله هایی درباره سینما – بابک احمدی

دیدگاه خود را بیان کنید



تصوير من

سینا نوری ... یه دیوونه ی سینما ... اول فیلمنامه نویس و ایده پرداز دوم فیلمساز ... از تموم هدف هایی که توی زندگیش داره سینما تنها هدفیه توو زندگیش که بهش ایمان داره و زندگیش رو وقفش کرده ...

حق نشر © انتشار نوشته هاي اين وبگاه در سايت ها و نشريات تنها با ذکر نام و درج لينک مجاز است.

طراحي شده توسط سینانوری - میزبانی وِب توسط گــُزگـا