جستجو

سبک های سینمایی – بخش اول

یوگسلاو

سینما پدیده ای است ارتباطی و القاگر ، متشکل از بیست و چهار بار کادر تصویر در ثانیه ، از حضور ، حرکت و تحول واقعیت : بکر یا پیش پرداخت شده ، به انتخاب فیلمساز و مصور شده به نیروی اندیشه و خلاقیت او ، برای ایجاد ارتباط با انسان های دیگر .

یک ویژگی سینما در ضبط تصویر زمان و فضا است و حفظ واقعیت ، تا آنجا که فیلمساز مصمم به تحلیل و اظهار نظر و قضاوت درباره ی آن نشده باشد . به محض اتخاذ تصمیم فیلمساز به تحلیل واقعیت و قضاوت درباره ی آن ، ویژگی دیگر و منحصر بفردی در جهان هنر ، از فیلم آشکار می شود که می توان به آن نام پیش پرداخت واقعیت قبل از ضبط ( فیلمبرداری ) داد . بر پایه این دو نوع برخورد فکری – عملی با سینما ، یعنی ضبط واقعیت بکر یا ضبط واقعیت از دید فیلمساز ( مولف ، هنرمند ) ، سینما از بدو تولدش تاکنون ، منشعب به انواع روشها و سبک های تولید عمل کرده است ، که کلیت آنها در چهار گروه عمده گرد می آیند :

الف : سینمای تخیلی

ب : سینمای آبستره

ج : برداشت مستند سینمایی

د : سینما براساس واقعیت بکر ( مفهوم مطلق سینما ).

 

سینمای تخیلی

واژه ی تخیل ، شامل دامنه ی وسیعی از معانی مستقیم و تلویحی است ، از جمله : رویا ، کابوس ، فانتزی ، خلق و ابداع پدیده های نوین فکری و یا اندیشیدن بر معانی و مفاهیم پدیده های موجود و تجسم آنها به صور بدیع و جدید دیگر . از اینجاست که واژگان سینمای تخیلی مفهوم می یابد . گاه در شمایل نمایش تصاویر آنچه که دور از ذهن معمول ، روزمره و طبیعی رخ می دهد . مانند سفر اچ . جی . ولز به گذشته در ماشین زمان و یا حلول انسان در فضاهای لایتناهی آینده و کهکشانهای هنوز دور از دسترس جنگ ستارگان ، برخورد نزدیک از نوع سوم و ۲۰۰۱ – اودیسه فضایی . و گاه به مفهوم بینش و تعمق و قضاوت در کار آن واقعیاتی که موجود هستند و نتیجتاً برداشتها و القاگریهای متعهد به پیشبرد فرهنگ و تمدن و تفکر انسانی .

سینمای تخیلی اساساً بر پیش پرداخت ( تعمق ) واقعیت قبل از ضبط تکیه دارد . واقعیت در این حال ، پس از شروع فیلمبرداری و به آن شکل که بعدها بر پرده ظاهر می شود ، وجود خارجی ندارد و تولد آن تنها پس از انجام امور نویسندگی و تکنیکی تالیف فیلم و در شرایط گریز از بکارت واقعیت اصیل صورت می گیرد . به زبانی دیگر ، این پدیده را چنین می توان تشریح کرد :

سینمایی پرداخت شده از سناریوی تخیلی بر پایه واقعیت و نمایشگر مقاطعی از زندگی ، آنچنانکه باید ، یا نباید باشد . در حقیقت ، واقعیت بکر پس از گذری متلاشی کننده از گذرگاه ذهنیت تصفیه گر و تاثیر گذار مولف ، به وسیله وی و افراد گروه هنری – تکنیکی سینما ، بنابر روشها ، سنتها ، فرهنگ قومی و ویژگیهای فکری آنان به صورت تصویر نهایی قوام می یابد . در حالی که این تصویر نهایی با واقعیت بکر و دست نخورده و متعصب فاصله ای بسیار دارد . اما با وجود چنین فاصله ای میان واقعیت بکر و واقعیت سینمای تخیلی ، تمامیت آنچه بر پرده این نوع سینما می درخشد ، خود واقعیتی است مستدل و حائز اهمیت و زاده الهامات ، تصورات ، تحلیل و قضاوت فیلمساز .

چنین کوششی به واقعیت گرایی ، متکی است بر اصول کلاسیک ادبیات دراماتیک و از اهم آن ، داستان دراماتیک و حضور پیام یا تم و استدلال و اثبات آن . و بدین لحاظ واژگان درام سینمایی نامی مناسب برای آن به نظر می آید .

درام سینمایی :

واژه ی دراما زاده درآو یونانی ، به گفته ی ارسطو : تقلیدی از یک کنش و به مفهوم مدرن : داستان و مثالی از کشمکشهای انسانی است . در اثبات نقطه نظری تمی که به وسیله گروه اجرا کننده ای در مقابل و برای مخاطبی تماشاگران به نمایش گذارده می شود . کشمکشهای انسانی از گونه های فیزیکی ، روانی و یا فکری – ایدئولوژیکی ، بدین ترتیب ، درام را در کل پایه گذاری می کند . خواه این درام در تئاتر اجرا شود و یا بر پرده سینما . و بنابر فرجام شخصیتها و یا موقعیت های مبارز داستان ، نوع مبارزه و طرز پرداخت آن ، انواع تراژدی ، کمدی و ملودرام شکل می پذیرد .

 

 

دیدگاه خود را بیان کنید



تصوير من

سینا نوری ... یه دیوونه ی سینما ... اول فیلمنامه نویس و ایده پرداز دوم فیلمساز ... از تموم هدف هایی که توی زندگیش داره سینما تنها هدفیه توو زندگیش که بهش ایمان داره و زندگیش رو وقفش کرده ...

حق نشر © انتشار نوشته هاي اين وبگاه در سايت ها و نشريات تنها با ذکر نام و درج لينک مجاز است.

طراحي شده توسط سینانوری - میزبانی وِب توسط گــُزگـا