جستجو

ترنس مالیک ، هنرمندی نا متعارف …

TerrenceMalick2

ترنس مالیک بی شک هنرمند نا متعارفی است ، هیچ گاه به رسانه ها توجهی نشان نداده است و پس از نخستین فیلمش یهنی برهوت هرگز حاضر به گفتگو نشده است . به سختی می توان تصویری تازه از او یافت و حتی معدود معاشران سینمایی اش ، مارتین اسکورسیزی و پل شریدر ، که در دهه ی گذشته جلسات فیلم بینی منظمی با او داشته اند ، نیز هیچ گاه درباره اش چیزی نمی گویند . سلوک و نگرش مالیک او را در کنار ادبای استیلایی آمریکایی ، تورو و ج . د . سالینجر قرار می دهد .

چهار فیلمی که مالیک در طول چهل سال گذشته ساخته است ، در نگاه اول فیلم های سر راست و متعلق به جریان اصلی سینمای آمریکا هستند . برهوت بر طول موج موفقیت فیلم های جاده ای ساخته شده ،  روزهای بهشتی به ظاهر مشابه فیلم های پساوسترن اواخر دهه ی ۱۹۷۰ است ، خط سرخ باریک شباهت فراوان با نجات سرباز رایان استیون اسپیلبرگ دارد و دنیای نو در امتداد احیای ژانر درام های عظیم تاریخی زمانه اش به نظر می رسد . اما به رغم همه ی توقعاتی که در آغاز مالیک نسبت به ژانر در تماشاگرانش بر می انگیزد ، خیلی زود به آن توقعات پشت پا می زند و ذره ای از میل آنها را هم ارضاء نمی کند ….

هیچ مصاحبه ای از وی در جایی مشاهده نشده است. او جوایز بسیاری برای فیلمهایش دریافت کرده که در هیچ یک از مراسم برای دریافت جایزه اش شرکت نکرده است. او برای فیلم درخت زندگی سال گذشته برنده ی نخل طلای کن شد ولی باز هم افتخار دیدن سلینجر سینما نصیب سینما دوستان نشد که نشد ..

برچسب ها :

دیدگاه خود را بیان کنید



تصوير من

سینا نوری ... یه دیوونه ی سینما ... اول فیلمنامه نویس و ایده پرداز دوم فیلمساز ... از تموم هدف هایی که توی زندگیش داره سینما تنها هدفیه توو زندگیش که بهش ایمان داره و زندگیش رو وقفش کرده ...

حق نشر © انتشار نوشته هاي اين وبگاه در سايت ها و نشريات تنها با ذکر نام و درج لينک مجاز است.

طراحي شده توسط سینانوری - میزبانی وِب توسط گــُزگـا