جستجو

تئاتر و سینما – بخش اول

theatre

کسانی که تئاتر فیلم شده را به دیده ی تحقیر می نگرند ، سخن همیشگی و استدلال نهایی شان این است که حضور واقعی بازیگر بر روی صحنه چنان لذتی در بر دارد که قابل مقایسه با سینما نیست . و البته ظاهراً نمی توان به این سخن پاسخی داد. هانری گوئیه در کتاب جوهر تئاتر می نویسد : ویژگی خاص تئاتر این است که کنش و بازیگر را نمی توان از هم جدا کرد. وی در جای دیگر می نویسد : صحنه هر توهمی را می پذیرد جز توهم  حضور بازیگر را. البته بازیگر با هیئتی مصنوعی ، یعنی روه و صدای کس دیگر ، بر صحنه ظاهر می شود ، ولی در هر حال در صحنه قرار دارد و صرف فضایی که اشغال کرده دال بر حضور واقعی و عینی اوست. ولی در سینما بر هکس ، هر واقعیتی امکان بروز دارد و با آن سازگار است الا یکی – و آن حضور جسمانی بازیگر است. اگر جوهر تئاتر را همین حضور جسمانی بازیگر بدانیم ، بی گمان باید بپذیریم که سینما به هیچ وجه نمی تواند ادعای برابری با آن کند. اگر متن و سبک و ساختار دراماتیک را ظرفی بدانیم که روح و وجود مادی بازیگر را به طور کامل در خود جای می دهد ، بیهوده و عبث خواهد بود اگر تلاش کنیم تصویر و سایه ی یک بازیگر را بر روی پرده جایگزین خود او سازیم . و این استدلال پاسخی ندارد. در این صورت باید موفقیت های لارنس اولیویه ، اورسن ولز یا کوکتو را منکر شویم – یعنی به آدمی بد اندیش تبدیل شویم – یا این موفقیت ها را توضیح ناپذیر بشماریم. این موفقیت ها هم منتقدان را به مبارزه می طلبد و هم فلاسفه را . راه دیگر آن است که در استدلال مرسوم منتقدان تئاتر یعنی حضور جایگزین ناپذیر بازیگر تردید کنیم.

آندره بازن – سینما چیست؟

ترجمه : محمد شهبا

دیدگاه خود را بیان کنید



تصوير من

سینا نوری ... یه دیوونه ی سینما ... اول فیلمنامه نویس و ایده پرداز دوم فیلمساز ... از تموم هدف هایی که توی زندگیش داره سینما تنها هدفیه توو زندگیش که بهش ایمان داره و زندگیش رو وقفش کرده ...

حق نشر © انتشار نوشته هاي اين وبگاه در سايت ها و نشريات تنها با ذکر نام و درج لينک مجاز است.

طراحي شده توسط سینانوری - میزبانی وِب توسط گــُزگـا