جستجو

امکانات و تکنولوژی هنرمند و مخاطب را راحت تر کرده است ؟

maxresdefault

maxresdefault

نقش تصویر و تصور در سینما

تصویر سازی و تصور بخشی از توانایی های قوه ی تخیل است . در هنرهای ابتدایی مانند داستان ، صاحب اثر بخشی از مفهموم اثرش را با المان هایی که در آن قرار می  دهد ، بر عهده ی قوه ی تخیل مخاطبش می گذارد .

توکاها هنوز بیرون نیامده بودند که از خواب پریدم …

قوه ی تخیل ما به راحتی و براساس قراردادها می تواند زمان مورد نظر نویسنده را متوجه شود . فرض کنیم که نویسنده بر چنین قدرتی آگاه نبود و یا اینکه چنین قوه ای در انسان به عنوان مخاطب وجود نداشت آنگاه نویسنده برای رسیدن منظورش باید وقت بیشتری را صرف می کرد و یا اینکه از جملات و اصطلاحاتی باید استفاده می کرد که از بار هنری و ادبی اثر می کاست .

ساعت چهار و نیم صبح از خواب پریدم …

این جمله دقیقاً مارا یاد خاطره نگاری می اندازد که به نظر من به هیچ وجه به تنهایی به عنوان اثری ادبی و هنری شناخته نمی شود .

این موضوع در مورد سایر هنرها نیز صادق است . مثلاً وقتی نقاشی یک منظره را می بینیم ناخودآگاه در تخیلمان به آن جان می دهیم و خودمان را به کمک تصویر سازی ذهنی در آنجا تصور می کنیم .

سینما با ظهور خود ، این بخش از توانایی ذهن انسان را وارد عرصه ی هنر کرد یا بهتر است بگوییم نوع تصویر سازی را ارتقا بخشید . وقتی در قاب تصویر مردی را می بینیم که نصف شب از خواب می پرد ، دیگر تصویری که ذهنمان می سازد و اتفاقی که در ذهنمان می افتد کاملاً متفاوت است . در اینجا اگر با کاراکتر همراه باشیم ، خودمان را جای او تصور می کنیم . مثلاً اگر فرض کنیم که شخصیت داستان در مخمصه ی بدی گرفتار شده و همین امر باعث شده تا نتواند خواب درستی داشته باشد ، در این صورت است که قوه ی تخیل ، ما را جای او قرار می دهد ( همذات پنداری ) . در واقع سینما با ایجاد تصویر و جان بخشیدن به داستان ، ما را یک گام به جلو می برد .

در واقع می توان این موضوع را اینگونه نیز بیان کرد که هنرمند سینما گر ، به نگاه عمیقتری در مقوله ی هنر نیاز دارد تا بتواند حرفی برای گفتن داشته باشد . یعنی دیگر هنرمند فقط به این موضوع نمی تواند بیاندیشد که با داستانش تحت قالب هر هنری ، چه تصویری در ذهن بیننده بسازد که منظورش را از اثر بهتر بیان کند ، بلکه او باید با نگاهی عمیق این تصویر را به گونه ای در ارتباط با داستان به مخاطب عرضه کند که بیننده کاملاً به سمت و سویی سوق پیدا کند که فیلمساز مد نظرش است .

بنابراین می توان نتیجه گرفت که ورود تصویر و ابزارهای دیگر با پیشرفت تکنولوژی به عرصه ی هنر ، نه تنها کار را برای هنرمند و مخاطبش آسان نکرده ، بلکه نگاه عمیقتری از هر دو طرف مورد نیاز است تا همچنان بتوان به پویایی هنر افزود .

برچسب ها :

دیدگاه خود را بیان کنید



تصوير من

سینا نوری ... یه دیوونه ی سینما ... اول فیلمنامه نویس و ایده پرداز دوم فیلمساز ... از تموم هدف هایی که توی زندگیش داره سینما تنها هدفیه توو زندگیش که بهش ایمان داره و زندگیش رو وقفش کرده ...

حق نشر © انتشار نوشته هاي اين وبگاه در سايت ها و نشريات تنها با ذکر نام و درج لينک مجاز است.

طراحي شده توسط سینانوری - میزبانی وِب توسط گــُزگـا